Cyfrowa autoprezentacja – vCV

Wideo życiorysy, tzw. vCV miały być następnym hitem w szukaniu pracy. Ponad 10 lat temu prognozowano, że ta forma aplikacji o pracę wyprze papierowe CV. Z wielu powodów vCV nie zadomowiło się na rynku rekrutacyjnym ani w Polsce ani w Niemczech. Jego forma jednak wciąż ewoluuje. Aktualnie dobre vCV jest wizytówką kandydata. Atrakcyjnie i oryginalnie przedstawia jego osobę, dotychczasowe osiągnięcia oraz aspiracje na przyszłość. Bardziej przypomina list motywacyjny niż CV, z tą różnicą, że brak w nim odniesienia do konkretnego ogłoszenia o pracę czy pracodawcy.

Dokumenty aplikacyjne w formie wideo nie są rozwiązaniem dla wszystkich. Jest to dobra forma autoreklamy przede wszystkim dla pracujących w zawodach, w których prezentacja ma kluczowe znaczenie. Szczególnie w odniesieniu do stanowisk w marketingu, reklamie, PR, czy ogólnie w zawodach związanych z komunikacją. Także w branży kreatywnej aplikacja oparta na tekście to już za mało.

        Aplikacja wideo wymaga dobrze rozwiniętych umiejętności prezentacji i komunikacji. Na vCV zazwyczaj decydują się śmiali, odważni i niebojący się kamery ekstrawertycy. Trzeba mieć także mały talent aktorski, poprawnie się wysławiać, mówić pewnie i przekonująco. Trzeba też zwracać uwagę na komunikację niewerbalną: patrzeć prosto w obiektyw kamery, ograniczyć zbędną gestykulację oraz panować na mimiką.

        Przygotowanie vCV jest poważnym wyzwaniem. Osoby poszukujące zatrudnienia rzadko są w stanie przygotować w krótkim czasie coś ciekawego i dobrej jakości. Z drugiej strony rekruterzy, poświęcający średnio 6 sekund na przeglądniecie jednego CV, po prostu nie mają czasu na oglądanie wideo. W Berlinie istnieją jednak start-upy, np. KaufDa Bonial International GmbH i movingIMAGE24, które w wideo-dokumentach zauważyły szansę na uskutecznienie rekrutacji.

Zalety vCV

        Osoby poszukujące pracy stoją przed bardzo konkretnym zadaniem - wyróżnić się w oczach przyszłego pracodawcy, tak żeby dostać zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną. Prezentacja wideo pozwala pracodawcy na bliższe poznanie swojego potencjalnego pracownika jeszcze przed zaproszeniem go na pierwszą rozmowę kwalifikacyjną. Poszukującym pracy z kolei daje możliwość zrobienia dobrego „pierwszego wrażenia” i w autentyczny sposób zaprezentowania swoich pasji i motywacji czy pokazania znajomości języków obcych. Przygotowanie aplikacji z komponentami wideo to także dowód otwartości na innowacje.

Zasady dobrego vCV

        Aby w procesie rekrutacji dostarczyć jak najwięcej korzyści, wideo powinno raczej przypominać list motywacyjny niż być odczytaną wersją CV. Najlepiej zastosować perspektywę z lotu ptaka: krótko przedstawić się, nakreślić profil zawodowy, streścić swoje zawodowe cele i motywację. Nie ma konieczności podawania wszystkich etapów rozwoju zawodowego czy konkretnych dat zatrudnienia u byłych pracodawców. Prezentacja powinna być krótka - najlepiej jedna minuta, w uzasadnionych przypadkach dwie minuty.

Realizacja vCV

        Realizacja vCV to jeszcze większe wyzwanie dla kandydatów niż tradycyjne CV i list motywacyjny. Materiał wideo musi przede wszystkim być dokładnie dopracowany.

        Przygotowując vCV samemu dobrze zacząć od sporządzenia konceptu prezentacji, jej treści i formy. Nie należy uczyć się tekstu prezentacji na pamięć tylko przećwiczyć wypowiedź w oparciu o przygotowane punkty. Ważna jest też umiejętność deklamowania, tak żeby występ przed kamerą wypadł naturalnie.

        Po drugie należy zadbać o jakość nagrania. Zapewnić ostry obraz, dopasować oświetlenie, zadbać o odpowiednie tło, nagrać dobrej jakości dźwięk i wybrać strój, który korzystnie prezentuje się w kamerze. Ponadto trzeba pamiętać o wygenerowaniu końcowego pliku wideo w formacie, który adresat będzie mógł odtworzyć. Przy wysyłaniu linku z hasłem trzeba sprawdzić czy wideo się otwiera.

Pomoc profesjonalisty

        Wykonanie vCV w domowych warunkach jest niezwykle trudne, zaś współpraca z profesjonalistą może być kosztowna. Kandydaci z branży kreatywnej powinni w miarę możliwości wykonać dokumenty aplikacyjne samodzielnie, wykazując się przy tym własną pomysłowością i zaangażowaniem, bo to potwierdzi ich umiejętności.

        Natomiast osoby pracujące w takich zawodach jak przedstawiciel handlowy w przygotowaniu materiałów wideo powinny zdać się na profesjonalne wsparcie. W końcu muszą pokazać takie zalety jak pewność siebie, otwartość, energiczność czy determinacja, a nie pomysłowość w kwestii formy filmu, umiejętność obsługi sprzętem do nagrywania czy oprogramowania do montażu.

Przyszłość vCV

        Ze względu na nakład pracy w vCV nie jest on w stanie zastąpić zwykłego pisemnego CV ani listu motywacyjnego. Prezentacja wideo pozostanie dodatkiem do tradycyjnych dokumentów aplikacyjnych, których zadaniem będzie odniesienie się do wymagań zamieszczonych w konkretnej ofercie pracy i nakreślenie wizji tego, jaki wkład kandydat wniesie do danej firmy.

        Dla Polaków szukających pracy w Niemczech vCV jest szansą na wyróżnienie się i ciekawa forma konkurowania z Niemcami. Nie warto marnować zbyt wiele czasu na przejmowanie się akcentem.

Własna firma i praca na etacie

Przy projektach CV osób, które właśnie mają takie paralelne zajęcia, zastanawiamy się, czy warto umieścić w CV własną działalność starając się o nową pracę na etat?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Dla osób z dwoma zawodowymi przedsięwzięciami temat ma wiele kwestii dyskusyjnych: realizacja pasji, waga wyzwania, zarządzanie czasem, work-life-balance.

Jest także oczywiście perspektywa obecnego i potencjalnego pracodawcy. Jak na taką dodatkową działalność patrzy szef? Jak dział personalny ocenia CV osób, które po pracy idą "do pracy"? Czy zamieszczenie tych informacji zwiększa nasze szanse na pomyślne przejście rekrutacji czy wręcz przeciwnie?

Temat mimo, że istotny we współczesnej gospodarce, nie zyskał do tej pory należytej mu uwagi. Poszukiwania osób zainteresowanych również kończą się fiaskiem. Zobaczmy zatem jak tą sprawę można rozwiązać.

CZYTAJ DALEJ
- Praca na etat a własna firma na boku
- Przykłady łączenia własnego biznesu z pracą na cały etat
- Gdzie w CV zamieścić informacje o drugim etacie

Errata - CV i profesjonalna aplikacja po niemiecku

DOSTRZEŻONE BŁĘDY W DRUKU

Strona	Wiersz	Jest	Powinno być
67 92 93 130 181 185 197	3 od g. 4 od g. 12 od g. 10 do d. mapa 8 od g. dolna grafika	Arbeitsathmosphäre osoby z odpowiedzialne Kszatłcenia Tytył trzebnickich Universystetu Entwiklung	Arbeitsatmosphäre osoby odpowiedzialne Kształcenia Tytuł Trzebnickich Uniwersytetu Entwicklung
207-14.1. 216-14.3.	12 od g. 17 od g.	arbeitete Werkzeugen	arbeite Werkzeuge
220-14.4.	3 od g.	Lakarz	Lekarz
257-14.12. 266-14.14. 273-14.16.	12 od. d. 20 od g. 13 od d.	Deutschem Promotion Events habe bei	Deutschen Promotion-Events habe ich bei

"CV i profesjonalna aplikacja po niemiecku. Kompletne vademecum dla osób poszukujących pracy", ISBN: 978-83-7856-203-0

CV po niemiecku - pierwszy kompletny poradnik

Vademecum jest pierwszą tego typu obszerną publikacją w języku polskim. Przybliża zasady ubiegania się o pracę na miarę kwalifikacji w języku niemieckim. Zawiera 18 przykładów aplikacji o pracę osób posiadających różne wykształcenie w różnych zawodach i na różnym etapie ścieżki zawodowej.

Za pomocą tego vademecum przygotujesz w języku niemieckim życiorys, list motywacyjny i profil na portalach społecznościowych dla profesjonalistów.

Ponadto poznasz:
. strategie i metody poszukiwania pracy;
. narzędzia przydatne w poszukiwaniu pracy;
. zasady udanego zdjęcia aplikacyjnego i inne formalne reguły aplikacji o pracę;
. istotne aspekty aplikacji elektronicznej i papierowej wysyłanej pocztą;
. treść ogłoszeń o pracy i ich implikacje dla procesów aplikacyjnych;
. zalety aplikacji inicjatywnej;
. najnowsze trendy w zasadach ubiegania się o pracę w krajach niemieckojęzycznych.


Przedmowa...9

Podziękowania...11

Wstęp...13

1. Przygoda z pracą w krajach niemieckojęzycznych...17
1.1. Czy praca za granicą Cię uszczęśliwi(a)?...17
1.2. Jak dobrze musisz znać język niemiecki?...19
1.3. Najbardziej poszukiwani specjaliści...20
1.4. Strategie prowadzące do podjęcia pracy w krajach niemieckojęzycznych...22
1.5. Trendy w niemieckich procesach aplikacyjnych o pracę...24

2. Narzędzia przydatne w poszukiwaniu pracy...27
2.1. Analiza SWOT...27
2.2. Szukanie pracy to projekt...29
2.3. Wizytówki...34
2.4. Wskaźniki wynagrodzenia...36
2.5. Inne narzędzia przydatne w poszukiwaniu pracy...37

3. Metody poszukiwania pracy...41
3.1. Odpowiadanie na ogłoszenia o pracy...44
3.2. Poszukiwanie pasywne...53
3.3. Kontakty...55
3.4. Zatrudnienie tymczasowe...57
3.5. Kampania na rzecz zatrudnienia...59

4. Ogłoszenia o pracy...61
4.1. Ogłoszenia o pracy w drugiej osobie liczby pojedynczej...69
4.2. Ogłoszenia o pracy w języku niemieckim w Polsce...71
4.3. Ogłoszenia o pracy w języku angielskim w krajach niemieckojęzycznych...73
4.4. Inne wskazówki...74

5. Ogólne zasady przygotowywania aplikacji o pracę...79
5.1. Kryteria formalne...81
5.2. Zdjęcie aplikacyjne...84
5.3. Strona tytułowa...88
5.4. „Trzecia strona”...91
5.5. Załączniki...92
5.6. Różnice w aplikacjach o pracę w krajach niemieckojęzycznych...99

6. Życiorys...101
6.1. Sekcje życiorysu...105
6.2. Na co nie ma miejsca w CV...122
6.3. Życiorys europejski...123
6.4. Inne wskazówki...124

7. List motywacyjny...127
7.1. Sekcje listu motywacyjnego...128
7.2. Treść listu motywacyjnego...132
7.3. Najczęstsze błędy...143

8. Aplikacja inicjatywna...149

9. Formy aplikacji o pracę...155
9.1. Aplikacja elektroniczna...156
9.2. Formularz online...158
9.3. Aplikacja papierowa...161

10. Elementy aplikacji o pracę istotne dla kandydatów z Polski...165
10.1. Imię i nazwisko...165
10.2. Nazwy własne pracodawców, uczelni i szkół...166
10.3. Kierunki studiów i uzyskane tytuły...169
10.4. Nazwy miejscowości...171
10.5. Narodowość...172
10.6. Oczekiwane zarobki...172

11. Istotne elementy aplikacji o pracę wybranych specjalistów...175
11.1. Inżynierowie, informatycy, matematycy, biolodzy...175
11.2. Lekarze i pielęgniarze...176
11.3. Nauczyciele i wychowawcy...178
11.4. Architekci, dyrektorzy artystyczni i graficy...180
11.5. Naukowcy...183

12. Profil na internetowym portalu społecznościowym...189
12.1. Optymalny profil na XING...192
12.2. Optymalny profil na LinkedIn...198
12.3. Inne wskazówki...199

13. Posłowie...203

14. Przykłady aplikacji o pracę...205
14.1. Aplikacja na stanowisko inżyniera projektów...206
14.2. Aplikacja na stanowisko menadżera jakości...210
14.3. Aplikacja na stanowisko programisty Java...214
14.4. Aplikacja na stanowisko lekarza...220
14.5. Aplikacja na stanowisko pielęgniarza...224
14.6. Aplikacja na stanowisko grafika komputerowego...230
14.7. Aplikacja naukowca...234
14.8. Aplikacja na stanowisko menadżera ds. klientów kluczowych
(aplikacja osoby ze stopniem doktora o stanowisko poza uczelnią)...238
14.9. Aplikacja o praktykę w dualnym systemie kształcenia...242
14.10. Aplikacja o pracę studencką w dziale księgowości...246
14.11. Aplikacja o praktykę...250
14.12. Aplikacja studenta o patronat nad pracą magisterską...254
14.13. Aplikacja absolwenta na stanowisko specjalisty ds. SEO...258
14.14. Aplikacja na stanowisko kierownika działu...264
14.15. Aplikacja na stanowisko rekrutera (zmiana zawodu)...268
14.16. Aplikacja na stanowisko Business Development Menadżera
(aplikacja inicjatywna)...272
14.17. Aplikacja na stanowisko kierownika klubu fitness (praca w Polsce)...276
14.18. Aplikacja na stanowisko spedytora międzynarodowego (praca w Polsce)...280

Literatura...285

Spis ilustracji...289

Spis tabel...291

Indeks haseł...293

Więcej informacji:
www.cvponiemiecku.pl
http://www.8careers.eu/blog/pl/vademecum-cv-po-niemiecku.html

Życiorys bez luk

Przez pół roku byłem bezrobotny. Czy zamieścić tą informację w niemieckim życiorysie?

W ofertach pracy Niemcy HR-owcy często proszą o życiorys bez luk, tzw. Lueckenloser Lebenslauf. I choć w dzisiejszych czasach prośba ta jest coraz bardziej absurdalna, to jeszcze dużo czasu musi upłynąć zanim HR odstąpi od tych oczekiwań.

Życiorys bez luk oznacza, że przerwy w zatrudnieniu dłuższe niż trzy miesiące nie są mile widziane. Wszelkie przerwy trzeba umieć wytłumaczyć, trzeba to zrobić już na papierze, gdyż zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną kandydatów z życiorysem z lukami są rzadkością.

Jeżeli podczas tych sześciu miesięcy miałeś okazje być wolontariuszem, albo brałeś udział w kursie komputerowym dobrze wpisać to zajęcie, szczególnie, jeżeli odgrywa rolę dla przyszłego stanowiska. Może byłeś w tym czasie chory, może podróżowałeś, a może po prostu był to tylko czas aktywnego poszukiwania pracy, możesz nawiązać do tego w liście motywacyjnym. Można też zaryzykować, nie wspominać przerwy w żaden sposób.

Odradzam za to próby kamuflażu w postaci podania jedynie lat, w których się pracowało. Dane dotyczące dat rozpoczęcia i zakończenia pracy powinny zawierać przynajmniej miesiąc i rok. Dni można pominąć, gdyż tak naprawdę nie stanowią żadnej wartości, a jedynie utrudniają czytanie. Same roczniki rzutują za to naprawdę negatywnie i budzą nieufność.

Trendy w aplikacjach o pracę w Niemczech 2012

W marcu ukazał się raport Deutsche-Bildung, organizacji oferującej kredyty studenckie, z wynikami ankiety przeprowadzonej wśród ponad 50 pracowników HRu i 50 przedstawicieli firm doradztwa personalnego dotyczącej zmian zachodzących w sposobach ubiegania się o pracę w Niemczech.

Najważniejsze wyniki w skrócie:

1.   Internet odgrywa coraz większe znaczenie w rekrutacji pracowników. Największa rolę odgrywają media społecznościowe, w których ponad połowa zapytanych aktywnie szuka potencjalnych pracowników. Także połowa uczestników ankiety interesuje się specjalistycznymi publikacjami kandydatów.

2.   Pisemne referencje (Arbeitszeugnisse) ciągle odgrywają ważną rolę w procesie rekrutacji. Na znaczeniu zyskuje za to lista referencji, czyli osób, które udzielą informacji na temat aplikanta. Standardy angloamerykańskie coraz bardziej przebijają się w Niemczech.

3.   W początkowym stadium procesu rekrutacyjnego powszechne stają się rozmowy kwalifikacyjne prowadzone przez telefon. Assessment Centers stosowane są zazwyczaj przy rekrutacjach masowych z bardzo dużą ilością aplikantów. Obie formy nie eliminują rozmowy kwalifikacyjnej twarzą w twarz.

4.   Akceptacja kreatywnych form aplikacyjnych takich jak życiorys wideo, ulotki aplikacyjne czy inne interaktywne formy zależy od branży. Treść pozostaje istotniejsza niż forma.

5.   Życiorys europejski spotyka się z małą aprobatą. Jedynie jedna piąta badanych jest przychylna tej formie. 

6.   Mimo obowiązującej od 2006 roku ustawy o równym traktowaniu, tzw. das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG), pozwalającej kandydatom nie udzielać odpowiedzi na pytania dotyczące danych osobowych takich jak rasa czy pochodzenie etniczne, wiek, religii czy światopoglądu, niepełnosprawność i orientacja seksualna, niemieccy HR-owcy dalej oczekują w aplikacji zdjęcia (79%) i podania narodowości (68%). Dla około połowy badanych ważnymi informacjami pozostają płeć i stan cywilny.

7.   Dwie trzecie zapytanych jest sceptyczna wobec anonimowych aplikacji i nie sądzi, że takie zadomowią się na stałe w kulturze aplikacyjnej Niemiec.

8.   Badani HRowcy podali następujące trendy, które będą odgrywały ważną rolę w następnych pięciu latach:

• Aplikacja elektroniczna ostatecznie zastąpi aplikacjami papierową.
• Portale społecznościowe wspierające karierę zyskiwać będą na znaczeniu– Profile w serwisach społecznościowych wraz z m.in. blogami i życiorysem wideo wyprą tradycyjny życiorys.
• Procesy ubiegania się o pracę będą bardziej elastyczne (aplikowanie online).
• Procesy rekrutacyjne będą bardziej elastyczne i szybsze (rozmowa kwalifikacyjna przez skypa).
• Rynek pracownika zastąpi rynek pracodawcy (portale umożliwiające ocenę pracodawców, takie jak www.kununu.de czy www.opracodawcach.pl zyskają na znaczeniu).
• Nastąpi wzrost ukrytej rekrutacji (pracodawcy będą musieli być bardziej aktywni w identyfikacji kandydatów).
• Rynek pracy będzie coraz bardziej międzynarodowy.

Oryginalny raport w języku niemiecku można przeczytać tutaj.

Referencje w aplikacji do Niemiec

Ubiegam się o pracę w Niemczech, wysyłając życiorys i list motywacyjny. Słyszalem, że aplikacje bez referencji i innych świadectw są niepełne i dlatego nieatrakcyjne. Czy to prawda?

Kompletnym dokumentom aplikacyjnym wysłanym na niemiecki rynek pracy nie może zabraknąć referencji i najstotniejszych świadectw. Po pierwsze służą one udokumentowaniu doświadczenia i wykształcenia. Po drugie mają za zadanie zademonstrowanie, że aplikant jest najbardziej odpowiednią osobą na stanowisko, o które się ubiega.

Na wielu pracownikach HR-u w Niemczech brak referencji robi gorsze wrażenie niż nienajlepsze referencje, które można omówić i wyjaśnić podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Najważniejsza jest bowiem kompletność dokumetów. Najbardziej konserwatywni rekruterzy poproszą o dosłanie brakujących dokumentów przed przystąpieniem do następnego kroku w procesie rekrutacji.

Nie należy jednak przesadzać. Mając dyplom uczelni wyższej w kieszeni, można pominąć świadectwo ukończenia szkoły podstawowej.

Referencje wystawiane przez pracodawcę powinny zawierać:
* datę wystawienia,
* dane podmiotu wystawiającego,
* dane osoby, której referencje dotyczą,
* informacje o zajmowanym stanowisku i okresie jego piastowania,
* opinię na temat pracy i cech osobowościowych pracownika.

Jeżeli utracili Państwo kontakt z byłym pracodawcą i uzyskanie jakiejkolwiek opini i rekomendacji jest niemożliwe, należałoby w niemieckiej aplikacji przedstawić chociaż świadectwa pracy pozwalające sprawdzić pracodawcy, czym aplikant zajmował się w przeszłości.

W miarę możliwości wszelkie dokumenty powinny być przetłumaczone na język niemiecki.

Motto w aplikacji do Niemiec

Czy powinien zamieścić motto w mojej aplikacji? Czytałem, że poprzez motto lub cytat można wzmocnić przekaz własnej osobowości?


Wszelkiego rodzaju motta, cytaty lub złote myśli nie są elementem niemieckiego życiorysu. Ale w istocie uchodzą za czynniki wzmacniające informacje o osobowości i charakterze kandydata.

Życiowe motto można za to umieścić w Niemczech na tzw. Deckblatt, czyli stronie tytułowej, która umieszczana jest za listem motywacyjnym a przed życiorysem i wszelkimi załącznikami.

Na stronie tytułowej zamieszczane są następujące informacje:
* Tytuł, np.: „Bewerbung als ...“, „Bewerbungsunterlagen“,
* Dane dotyczące pracodawcy, np. nazwa przedsiębiorstwa i stanowisko, o które kandydat się ubiega,
* Fotografię (po pierwsze jeśli fotografia zostanie zamieszczona na tej stronie, nie powiela jej się w życiorysie. Po drugie fotografię można na tej stronie zamieścić w większym rozmiarze, nawet 60 mm x 90 mm pośrodku tuż pod tytułem),
* Imię i nazwisko,
* Adres,
* Możliwości nawiązania kontaktu,
* Wykaz załaczników.

Strona tytułowa uchodzi za miejsce, gdzie można wykazać się kreatywnością. Elementy graficzne i cytat są tu mile widziane.

Co do samego cytatu, to lepiej wybrać dewizę, która faktycznie odgrywa rolę w życiu kandydata, zamiast frazesów, które ładnie brzmią. Należy bowiem być przygotowanym na pytanie rekrutacyjne nawiązujące do zamieszczonego cytatu. Rekruter, któremu motto przypadnie do gustu, chętnie usłyszy jak motto przekłada sie na decyzje zawodowe czy jak wykorzystywane jest w codziennej pracy kandydata. Więc nie powinniśmy się dać zaskoczyć, lecz wręcz przeciwnie umieć podać przekonujące i ciekawe argumenty.

Powody odejścia z pracy w niemieckim życiorysie

Zostałem dwukrotnie zwolniony z pracy z powodu upadłości firmy. Czy powininem zamieścić tą informację w życiorysie?

Ponieważ powody odejścia z pracy pomagają lepiej zrozumieć motywację kandydata, każdy pracodawca chce wiedzieć, dlaczego kadydat zmieniał pracę w przeszłości. Niemniej jednak nie radziłabym zamieszczać ich w życiorysie z trzech powodów:

Po pierwsze w wiekszości przypadków powody brzmią wymijająco, niejasno a czasami wręcz niewiarygodnie. Zwłaszcza, jeżeli zmieniało się pracę z powodów „rodzinnych” czy „osobistych”. Nawet takie powody jak „upadłości firmy”, „restrukturyzacja”, czy „bycie zwerbowanym (headhunted) do innej firmy” napisane czarno na białym nie brzmią dobrze.

Po drugie powody odejścia z pracy zawsze mogą być zinterpretowane na niekorzyść kandydata. Jeżeli powodem jest „zakończenie kontraktu”, od razu pojawia się myśl, że nic u kandydata nie przemawiało za tym, żeby z nim ten kontrakt przedłużyć. W związku z powodem „nuda i rutyna” przy stanowisku, które piastowało się przez 4 lata, może nasunąć się pytanie typu czy naprawdę potrzeba tyle czasu, żeby zdać sobie sprawę z mało wymagającego stanowiska.

Po trzecie powody odejścia z pracy mogą zmniejszać szanse na bezpośredni kontakt z pracodawcą. Powodem wielu rozmów kwalifikacyjnych, zwłaszcza tych prowadzonych telefonicznie, jest pozyskanie większej ilości informacji, oszacowanie jego umiejętności komunikacji werbalnej i generalne zapoznanie się z kandydatem. Im więcej danych wszelkiego typu w życiorysie tym mnie powodów, żeby niejednokrotnie przepuścić kandydata do następnej rundy.

Wniosek: powody zakończenia poprzednich zatrudnień lepiej wyjaśnić podczas rozmowy kwalifikacyjnej, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Do tej pory spotkałam się tylko z jedną firmą, która propaguje zawarcie powodów odejścia z pracy w życiorysie. To The Chapman Consulting Group, agencja rekrutacyjna specjalizująca się w kadrze HR-owców w regionie Azja-Pacyfik. W moim przekonaniu, ma to przede wszystkim służyć usprawnieniu i poprawieniu wydajności ich pracy.

Stan cywilny i rodzina w CV

Od 2006 roku stan cywilny i dzieci nie są obowiązkową pozycją w niemieckim życiorysie. Jeżeli chce się te informacje zamieścić, to wpisuje się je w rubryce stan cywilny.

W Niemczech na potrzeby jednostek meldujących obywateli istnieją następujące formy stanu cywilnego: „ledig”, „verheiratet”, „getrennt lebend“ „geschieden” und „verwitwet”. Stan cywilny Niemców tej samej płci żyjących w zarejestrowanym partnerstwie („eingetragene Lebenspartnerschaft”) to „verpartnert”, tych, którzy zdecydowali sie na rozwiązanie partnerstwa „entpartnert”, a tych, których partner zmarł to „partnerhinterblieben”.

W niemieckich życiorysach można zatem przeczytać wszystkie wymienione formy, a nawet więcej, bo osobom żyjącym bez zawarcia związku małżeńskiego, często puszczają wodze fantazji. W tej rubryce wpisują oni wtedy np.: „Lebensgemeinschaft”, „eheähnliche Gemeinschaft”, „feste Partnerschaft”. Za to ci lubiący częściej stać na ślubnym kobiercu, piszą „wiederverheiratet”. W tej kwestii jak i w przypadku rozwodu, lepiej jednak napisać albo „verheiratet” albo „unverhereiratet”.

W przepadku dzieci, warto dodać informację dotyczącą ich liczby i formy istniejącej opieki podczas czasu pracy. Niektórzy doradcy radzą też podanie wieku i płci dzieci. Wszystkie te informacje mają na celu wyeliminowanie możliwych obaw u potencjalnego pracodawcy i pytań, które mogą sie u niego pojawić, np. kto zaopiekuje się dziećmi, gdy będą chore? Oto kilka przykładów:

Familienstand: verheiratet, zwei Töchter (3 und 7 Jahre), ein Sohn (5), ganztags versorgt
Familienstand: verheiratet, 2 Kinder (die Versorgung ist durch unsere Tagesmutter sichergestellt)
Familienstand: ledig, 1 Kind (stets gut durch eine Tagesmutter, Verwandte, Bekannte, o.a. versorgt)
Familienstand: ledig, 1 Kind (Krippenplatz ab [miesiąc. rok])

Niepotrzebne jest za to stwierdzenie, że nie posiada się dzieci typu: „Familienstand: ledig, keine Kinder“. Pamietajmy, że życiorys dokumentuje przede wszystkim stan, w którym jesteśmy, a nie w którym „nie jesteśmy”.

Na zakończenie należy pamiętać o tym, że imiona partnera i dzieci, ich daty urodzenia czy też data zmiany stanu cywilnego są w życiorysie zbyteczne. Przyjęło sie za to, że można podać zawód członka rodziny, jeżeli kandydat ubiega się o prace u tego samego pracodawcy, lub gdy członek rodziny pracuje dla konkurencji.

Nazwy miejscowości w CV w obcym języku

W jakim języku powinnienem podać nazwy miejscowości pisząc życiorys w obcym języku? Czy pisząc niemiecki życiorys lepiej jest napisać Wrocław czy Breslau?

Niemieckojęzyczne poradniki dla Niemców, poszukujących pracy np. w Anglii, sugerują, że w życiorysie napisanym po angielsku powinni oni podawać nazwy miejscowości po angielsku, np. Munich zamiast München. Tak, żeby odbiorcy od razu wiedzieli, o jakie miasto chodzi.

Podobnie poradzimy Polakom, mającym doświadczenie w Niemczech i stojącym przed zadaniem napisania życiorysu w języku polskim. Także oni powinni podać nazwę miejscowości w języku polskim, czyli Monachium a nie München.

W obu przypadkach zapewniamy przez takie działania spójność językową dokumentów i ich całkowite zrozumienie, ponieważ osobie, która nigdy nie zetknęła się z nazwą miasta Monachium w oryginalnym niemieckim brzeminiu, będzie ona nieznana.

Pisząc więc niemieckojęzyczny życiorys dla odbiorcy w krajach niemieckojęzycznych, można po prostu zawrzeć niemieckie nazwy miejscowości, w których kandydaci się urodzili i mieli okazję się kształcić lub pracować, o ile oczywiście takie nazwy istnieją.

Alternatywnie w zapisie nazw miejscowości można zastosować zasady obowiązujące dla tłumaczeń przysięgłych. W tym przypadku zachowujemy oryginalną pisownię wyrazów w języku polskim, w ich urzędowym brzmieniu, tak jak w oficjalnych dokumentach, np. „Wrocław”, jeśli dokument jest wystawiony po 8 maja 1945 r. Podczas gdy niemieckojęzyczne nazwy miejscowości podajemy obok w nawiasie, w tym przypadku „(Breslau)”. Nazwę kraju wpisujemy w języku docelowym sporządzanego życiorysu i po znaku przestankowym, a zatem „, Polen”. Całość wygląda wtedy tak: Wrocław (Breslau), Polen.

Jeżeli nie istnieją odpowiedniki nazw polskich miejscowości (np. Lublin czy Białystok) w języku niemieckim, to poprzestajemy na polskiej nazwie. W tych przypadkach lepiej nie podejmować samodzielnych prób tłumaczenia.

Ostatecznie, czy zdecydujemy się na wpisanie nazw miejscowości tylko w języku docelowym, np. Breslau czy Posen, czy też w dwóch językach Wrocław (Breslau) czy Poznań (Posen), nie można zapomnieć o wpisaniu nazwy kraju. Nie tylko ułatwi nam to podkreślenie naszego międzynarodowego profilu, ale i zapewni pełne zrozumienie dokumentu. Pamiętajmy o tym, że pomimo naszego bliskiego polsko-niemieckiego sąsiedztwa, niejednemu Niemcowi generacji X nazwy miast w Polsce w języku polskim czy nawet niemieckim nic nie mówią.

Aplikacja – krótka, kompletna, przekonywująca

Jakie dokumenty powinna zawierać moja aplikacja, jeżeli pracodawca prosi o „aussagefähige Bewerbung”?

Ubiegając się o pracę w Niemczech, dokumenty możemy przygotować na dwa sposoby.
Potencjalnemu pracodawcy możemy wysłać jedynie życiorys i list motywacyjny, czyli tzw. Kurzbewerbung, ale tylko w wyjątkowych przypadkach, to znaczy wtedy, kiedy o nie prosi.

Zazwyczaj aplikacja powinna być kompletna. W tym przypadku mówimy o tzw. vollständige Bewerbung.

Kompletna aplikacja zawiera ( w tej kolejności):

* List motywacyjny,

* Stronę tytułową/Okładkę (nieobligatoryjnie),

* Życiorys,

* Trzecią stronę (nieobligatoryjnie),

* Zdjęcie aplikacyjne,

* Załączniki potwierdzające wykształcenie i doświadczenie wyszczególnione w życiorysie.

Przygotowując więc Kompletną aplikację należy załączyć:

* Kopie dyplomów szkół wyższych,

* Kopie świadectw ukończenia szkół i kursów,

* Kopie rekomendacji i świadectw pracy poprzednich pracodawców

* Kopie rekomendacji i świadectw potwierdzających odbyte staże i praktyki

* Kopie dokumentów informujących o trzymanych stypendiach

* Kopie certyfikatów potwierdzających udział w szkoleniach

* Zbiór dotychczas wykonanych prac (jeżeli wymagane)

W miarę możliwości wszelkie załączniki powinny być przetłumaczone na język niemiecki.

Prosząc o aussagefähige Bewerbung, pracodawcy przede wszystkim oczekują aplikacji, która w wyraźny sposób ukazuje, że kandydat sprosta postanowionym zadaniom i posiada odpowiednie do tego zadania kompetencje i umiejętności. Podobne znaczenie ma aussagekräftige Bewerbung i überzeugende Bewerbung, na które natrafimy czasami w ofertach pracy. Chodzi tu o przekonywującą aplikację.

Nieodzownym komponentem takich przekonywujących aplikacji jest indywidualny list motywacyjny i logicznie napisany życiorys, który jest dopasowany do stanowiska, o które stara się kandydat. Czasami do listy załączników należy dołączyć wyszczególnione przez pracodawcę specyficzne informacje odnoszące się do stanowiska pracy, np. wykaz opatentowanych wynalazków, listę publikacji czy też zbiór dotychczas wykonanych prac.

Ocena umiejętności językowych po niemiecku

Znam trzy języki obce, w jaki sposób najlepiej przedstawić poziom ich znajomości?

Samą kategorię dotyczącą znajomości języków najlepiej po niemiecku nazwać Sprachkenntnisse. Inne warianty typu Sprachen (języki) albo Fremdsprachenkenntnisse (znajomość języków obcych) nie są najtrafniejsze w międzynarodowym kontekście. Pierwszy nagłówek nie kładzie akcentu na to, że chodzi tu o umiejętności, drugi z punktu widzenia odbiorcy podkreśla, że jego mowa ojczysta jest dla nas językiem obcym.

W kwestii oceny umiejętności językowych, przyjęła się w Niemczech następująca skala ocen:
* Grundkenntnisse (podstawowa znajomość) - słownictwo kandydata jest bardzo ograniczone. Ale przy odrobinie wysiłku kandydat umie zadawać pytania i rozumieć odpowiedzi.
* Gute Kenntnisse (dobra znajomość) – pozwalająca kandydatowi pewnie czuć się w rozmowie i aktywnie brać w niej udział. Jego słownictwo jest wprawdzie dalej bardzo ograniczone, ale umie opisać wyrażenia, których nie zna.
* Sehr gute Kenntnisse (bardzo dobra znajomość) – kandydat rozumie prawie wszystko i z łatwością komunikuje. Brak słownictwa nadrabia synonimami albo odpowiednimi opisami.
* Fließend (płynny) – kandydat komunikuje bez żadnych problemów. Niektórzy specjaliści z krajów niemieckojęzycznych określają ten poziom znajomości języka przez kandydata jako bezbłędny.
* Verhandlungssicher (płynny) – kandydat umie dyskutować na złożone tematy. Ponadto zna odpowiednie fachowe słownictwo pozwalające mu na prowadzenie negocjacji. Oznacza to także, że kandydat potrafi trafnie interpretować gesty i niuanse językowe, aby odpowiednio odkodować znaczenie wypowiedzi. Uwaga: tym poziomem kompetencji językowej można pochwalić się tylko wtedy, jeśli posiada się doświadczenie językowe zdobyte za granicą.
* Muttersprache (język ojczysty) – język, w którym kandydat myśli. Według niektórych specjalistów jest to język, w którego otoczeniu kandydat się wychowywał.

Alternatywnie można używać europejskigo poziomu biegłości językowej (A1 – C2) według
Europejskiego system opisu kształcenia językowego.

Należy uważać, aby przy samodzielnym formułowaniu umiejętności językowych nie być zbyt kreatywnym. Poniżej kilka przykładów, których lepiej unikać:

1. Polnisch – Muttersprachler
Englisch – Fortgeschritten
Deutsch – Zwischenliegend
Spanisch – Anfänger

2. Sprachkenntnisse in Polnisch und Englisch

3. Polnisch: Muttersprache
Deutsch: Vatersprache
Englisch: Kenntnisse gut in Wort und Schrift

4. Englisch: konversationsfähig
Französisch: 4 Jahre in der Schule
Polnisch: Muttersprache

Zgoda na przetwarzanie danych osobowych w CV

Ubiegam się o pracę w Niemczech i chciałbym zamieścić zgodę na przetwarzanie danych osobowych w CV. Jak brzmi ta stopka w języku niemieckim?

Zamieszczenie zgody na przetwarzanie danych osobowych w dokumentach aplikacyjnych, jest iście polskim wymogiem wobec dokumentów aplikacyjnych. Wysyłając aplikacje za granicę oświadczenie zgody jest zbędne, ponieważ dla niemieckiego prawodawcy jest oczywiste, że wysyłając dokumenty aplikacyjne wyrażamy zgodę na ich zapisanie i przetwarzanie. Więc i bez tej zgody na piśmie zarówno pracodawcy jak i agencje doradztwa personalnego na terenie Niemiec włączą nasze dokumenty do swoich baz danych.

Stopka w języku niemieckim przyda się zatem w podaniach wysyłanych na terenie Polski, w przypadku kiedy ogłoszeniodawca życzy sobie dokumentów aplikacyjnych w języku niemieckim.

Standardowa treść oświadczenia zgody po niemiecku mogłaby brzmieć następująco:
In Übereinstimmung mit der Regelung zum Schutz von personenbezogenen Daten vom 29. August 1997, (einheitlicher Text: Gesetzblatt der Republik Polen vom 2002 nr 101, Pos. 926 mit Änderungen), stimme ich der Verarbeitung meiner in den Bewerbungsunterlagen enthalten personenbezogenen Daten für die Rekrutierungszwecke zu.

Należy pamietać o następujących punktach:
* Zgoda nie musi zawiera cudzysłowu. Aplikant oświadcza a nie cytuje.
* Zgodę najlepiej zamieścić na samym dole życiorysu. W liście motywacyjnym nie ma innych danych oprócz nazwiska i adresu, a te powtarzają się w życiorysie.
* W zgodzie musi być zawarty aktualny zapis klauzuli dotyczącej danych osobowych. Zapis nieaktualny może przyczynić się do odrzucenia aplikacji.
* Jeśli pracodawca lub ogłoszeniodawca prosi o wpisanie własnej treści zgody, umieszczając w niej nazwę firmy, należy umieścić taki zapis, o jaki prosi firma w ogłoszeniu.
* Oświadczenie zgody musi być podpisane własnoręcznie przez kandydata.

Jak uniknąć kalkowania polskich elementów CV w CV po niemiecku, dowiesz się w vademecum: CV i profesjonalna aplikacja po niemiecku:
http://www.8careers.eu/blog/pl/vademecum-cv-po-niemiecku.html

CV jest dokumentem marketingowym

Czy jest wogole możliwe, żeby moje CV zabłysnęło pomiędzy tymi przesyłanymi przez Niemców posługującym się językiem niemieckim jako językiem ojczystym?

Życiorysy nadsyłane przez Niemców charakteryzuje przede wszystkim przywiązanie do chronologii, a nie koncepcyjne zaprezentowanie kluczowych doświadczeń i kompetencji zawodowych. W niemieckich poradnikach panuje bowiem przekonanie, że życiorys jest formą kwestionariusza osobowego, który ma dać przyszłemu pracodawcy listę stanowisk, odbytych kursów i danych osobistych kandydata, a nie dokumentem marketingowym.

W rezultacie wielu Niemców wypisuje w rubryce Doświadczenie Zadowowe wszystkie zajęcia niezależnie na jakie stanowisko sie aplikują, od opiekuna na kolonii, poprzez praktykanta w dziale marketingu, po asystenta produkcji. Niektórzy wpisują także wszelkie prace dorywcze, a przerwy w zatrudnieniu, nawet te krótkotygodniowe, przyozdabiają wzpełniaczami typu:
* „arbeitlos” - bezrobotny
* „arbeitssuchend” – poszujący pracy
* „aktive Arbeitssuche” – aktywne poszukiwanie pracy
* „berufliche Neuorientierung” – orientacja zawodowa
W niektórych przypadkach nawet sam Urząd Pracy figuruje jako pracodawca a stanowisko wykonywane to poszukujący pracy. W końcu szukanie pracy to też praca.

Znokautowanie potencjanych przeciwników za Odrą jest zatem proste, trzeba zarówno CV jak i list motywacyjny skroić na miarę. Przyjmując dewizę ”jakości, nie ilości” Polacy mają szanse pozytywnie zaprezentować sie rekruterom. Jakość, można uzyskać poprzez:
* indywidualne podejście do każdego ogłoszenia,
* dopasowanie swojej kandydatury do potrzeb pracodawcy,
* ograniczenie prezentowanych informacji do tych, które faktycznie zainteresują pracodawcę, oraz
* syntetyczne podawanie informacji, które będzie można rozwinąć na rozmowie kwalifikacyjnej,

O pomoc w powyższych punktach można, a w kwestii wyeliminowania błedów językowych i stylistycznych wręcz należy zwrócić się bezwzględnie do wyspecjalizowanego międzynarodowego doradztwa karier. Pracownicy biur tłumaczeń bardzo często znają język niemiecki tylko z książek i tłumacząc tworzą kolejną sztuczną i niepotrzebną barierę przed zaproszeniem nas na rozmowę kwalifikacyjną. Natomiast znajomi może i zrobią to chętnie oraz za darmo, ale z reguły nie są w stanie stanąć na wysokości zadania. W takim przypadku przynosi to wręcz odwrotne skutki od zamierzonych i treść merytoryczna naszego CV zostanie przekazana w sposób niedpowiedni skutecznie eliminując nasze dokumenty już w przedbiegach.

Należy pamiętać, że dokumenty aplikacyjne to solidna inwestycja w naszą przyszłość i warto raz zapłacić aby otrzymać lepszą pracę i stanąć jedną nogą na europejskim rynku pracy.

Zdjęcie do CV po niemiecku

Wyczytałam w internecie, że w Niemczech wymagane jest w życiorysie zdjęcie. Jakie warunki powinno ono spełniać?

Od 18 sierpnia 2006 roku w Niemczech obowiązuje ustawa o równym traktowaniu, tzw. das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG), pozwalająca kandydatom nie udzielać odpowiedzi na pytania dotyczące danych osobowych takich jak wiek, stan cywilny, liczba posiadanych dzieci, religia i orientacja seksualna. W związku z tym, firmy nie mogą wymagać załączania zdjęć w dokumentach aplikacyjnych. Zdjęcie zatem nie jest obowiązkowe.

Wiele instytucji i przedsiębiorstw zajmujących się doradztwem kariery w Niemczech dalej promuje jednak załączanie zdjęć wychodząc z założenia, że jego brak to pewien sposób wyłamania się z dotychczasowego zwyczaju. Także fotografowie nie zaprzestali oferowania tej usługi. Co za tym idzie, zdjęcie nie zniknęło z listy formalnych „wymogów”, które muszą spełnić dokumenty aplikacyjne w Niemczech.

Jeżeli zatem zdecyduje się Pani na załączenie zdjęcia, to powinno ono spełniać następujące kriteria:
* Zdjęcie musi być zdjęciem aplikacyjnym, tzw. Bewerbungsfoto. Zdjęcie aplikacyjne nie jest ani zdjęciem paszportowym ani zdjęciem do dowodu osobistego według polskich wymogów. Nie może to być również zdjęcie wykonane w maszynie do zdjęć paszportowych czy przez kamerę komputerową.
* Zdjęcie powinno być wykonane przez profesjonalnego fotografa, najlepiej mającego doświadczenie w fotografii aplikacyjnej. Takowy zapyta o pozycje, na którą kandydat się ubiega i branże, w której chce pracować. Na spotkaniu przygotowawczym omówi kwestie ubrania, fryzury i makijażu.
* Głowa kandydata powinna zajmować centralną pozycję na zdjęciu i być lekko skierowana w prawo (podczas robienia zdjęcia), tak żeby kandydat nie patrzył poza kartkę, lecz do jej środka, czyli spoglądał na rekrutera. Zdjęcia z nakryciem głowy, z rękoma przy twarzy, ze zwierzętami lub innymi rekwizytami uchodzą za niepoważne. Tak samo jak zdjęcia z wakacji, z przyjęcia, itp. z wykadrowaną osobą kandydata. Również zdjęcia całej sylwetki są niedopuszczalne.
* Zdjęcie w rozmiarze 6 x 4 cm powinno być zamieszczone na pierwszej stronie życiorysu w prawej górnej części.
* Zdjęcie powinno wzbudzać pozytywne emocje, sympatię i powinno promieniować kompetencje kandydata. Nie chodzi o to, żeby była to piękna i artystyczna fotografia ale wyobrażenie o tym, w jaki sposób kandydat będzie reprezentował firmę i pracował dla niej.
* Zdjęcie w dokumentach aplikacyjnych podkreśla profesjonalizm kandydata i wskazuję na to, jak ważna jest dla kandydata praca, o którą się ubiega. Dla niektóych rekruterów wkład włożony w zdjęcie świadczy także o tym jak profesjonalnie kandydat będzie wykonywał swoje obowiązki na miejscu pracy.

Zawsze należy pamiętać o tym, że wszystko na zdjęciu aplikacyjnym informuje i komunikuje wiadomości o kandydacie. Samo spojrzenie w kamerę, fryzura, ubiór, tło i oświetlenie, maja wpływ na emocje rekrutera i budzą skojarzenia.