Niemieckie zwyczaje urodzinowe, czyli jak obchodzi się urodziny w Niemczech

Urodziny każdy z nas świętuje tylko raz w roku, jednak dla Polaków za granicą niektóre tradycje mogą być na początku dość osobliwe. Niemcy nie postrzegają siebie jako przesądnych, ale składanie życzeń jubilatom przed dniem urodzin nie jest mile widziane. Życzenia składa się w dniu urodzin lub tuż po nich, dodając wtedy słowo „nachträglich”: Nachträglich alles Gute zum Geburtstag. Niemcy nie obchodzą imienin.

W Niemczech również istnieje zwyczaj obchodzenia urodzin w miejscu pracy. Osoba świętująca (Geburtstagskind) powinna zadbać o mały poczęstunek dla współpracowników. Na ogół stawia na swoim biurku talerz ze słodyczami, a częstować mogą się wszyscy którzy przyjdą złożyć życzenia. Ewentualnie jubilat może przynieść upieczone przez siebie ciasto, muffinki lub kanapki. W miejscach pracy z zapleczem kuchennym mogą pojawić się również parówki, czy zupa. Niektórzy decydują się także na zamówienie pizzy, ale z reguły Niemcy nie przewidują dużego budżetu na ten cel.

Zdarza się, że zespół współpracowników zrzuca się na prezent, który zostanie przekazany po małym toaście (Ständchen). Toast wznoszonym jest najczęściej winem musującym (Sekt), przyniesionym przez jubilata. W niemieckim prawie pracy nie istnieje bezwzględny zakaz spożywania alkoholu. Pracownicy mogą więc pić o ile wywiązują się ze swoich obowiązków. Całkowity zakaz spożycia dotyczy oczywiście takich grup zawodowych jak kierowcy czy piloci (również przed podjęciem zmiany). Pracodawca może jednak w regulaminie zabronić picia bez podania szczególnego powodu. I tak w niektórych firmach szlaban obowiązuje do godziny szesnastej, co oznacza, że do tej godziny powinniśmy się wstrzymać z toastami.

Dziecięce przyjęcia urodzinowe (w wieku przedszkolnym) mają wiele własnych zwyczajów:

1. Sprawy organizacyjne

Przyjęcie ma zazwyczaj jakiś motyw przewodni jak np. Hello Kitty, Auta, Piraci, Indianie.

Zaproszenia przekazywane są w pisemnej formie i zawierają informacje odnośnie daty i miejsca imprezy oraz czasu jej trwania. Można w nich również znaleźć wskazówkę czy mile widziany jest rodzic zaproszonego dziecka (lub oboje) oraz czy jego rodzeństwo również może dołączyć. W dobrym tonie leży ustosunkowanie się do zaproszenia, o czym przypomina sformułowanie RSVP i ewentualnie data, przed upłynięciem której gospodarze oczekują odpowiedzi.

2. Liczba gości

Niepisana zasada mówi, że na urodziny dziecka zapraszamy tyle dzieci, ile nasz jubilat kończy lat. Tak więc na pierwsze urodziny przychodzi jeden gość, na drugie urodziny dwoje, na trzecie troje itd.

3. Prezenty

Wiadomo, że największą frajdą urodzin jest otrzymywanie prezentów. Jeśli dziecko jest starsze może przygotować zawczasu listę życzeń. Na szczęście dzieciaki wciąż lubią być zaskakiwane, więc mogą się ograniczyć do podania orientacyjnych preferencji np. bajki, puzzle, gadżety ich ulubionych bohaterów itp. Wartość poszczególnych prezentów na ogół nie przekracza dziesięciu euro. Osoba obdarowana powinna prezent rozpakować tuż po jego otrzymaniu, chyba że chce otworzyć wszystkie podarunki naraz, gdy wciąż są obecni wszyscy goście.

4. Główne danie

Najważniejszym poczęstunkiem na urodzinach jest oczywiście tort, na którym znajdują się świeczki w ilości odpowiadającej wiekowi jubilata. Bywa jednak, że na przyjęciu zamiast torta pojawia się ciasto. Wynika to z sentymentu do własnego dzieciństwa niektórych rodziców, którzy wychowali się w NRD i w ten sposób chcą zachować socjalistyczną tradycję. Przykładowymi ciastami z tego okresu są Kalter Hund oraz Papageienkuchen.

5. Sto lat

Przed dmuchaniem świeczek, goście śpiewają jubilatowi słynne "Happy Birthday" z niemieckim akcentem:

Happy Birthday to you!

Happy Birthday to you!

Happy Birthday, Liebe Toni / Lieber Basti!

Happy Birthday to you!

Bardziej rozśpiewane towarzystwo zaśpiewa także niemiecką wersję „Happy Birthday” czyli: "Zum Geburtstag viel Glück", a także "Hoch soll er/sie leben".

6. Zabawy

Ilość rozrywek należy dopasować do wieku dzieci a po zakończeniu zabaw przychodzi czas słodycze i przekąski. Zabawą niezależną od wieku jest Topfschlagen, czyli ciuciubabka, której celem jest znalezienie garnka przy pomocy drewnianej łyżki. Natychmiastową nagrodą dla biorących udział w zabawie są słodycze znajdujące się pod garnkiem.

7. Upominki dla gości

Niemieckim zwyczajem jest obdarowanie gości symbolicznymi upominkami po zakończeniu imprezy w podziękowaniu za przybycie i wspólną zabawę. Mogą to być: płyn do kąpieli w postaci zwierzątka z mini-wersję popularnych słodyczy, mini-książeczka z herbatką, żelkami i czekoladą lub kredki.

To tylko niektóre z niemieckich praktyk urodzinowych, niektóre regiony mają dodatkowo swoje własne lokalne zwyczaje. Oczywiście wraz z dłuższym pobytem za granicą nabieramy więcej rozeznania na temat towarzyskich zwyczajów. Ale nie zapominajmy skąd przybyliśmy. Nasi obcojęzyczni sąsiedzi, goście i współpracownicy również chętnie zapoznają się z naszymi tradycjami. W końcu chodzi o to, by wzajemnie się od siebie uczyć i wspólnie dobrze bawić!

List motywacyjny po niemiecku

Niemieckiego uczyłam się i w szkole podstawowej i w szkole średniej. Pamiętam, że w tym czasie nauczyłam się pisać poprawne listy w języku niemieckim. W ostatnim czasie koleżanka z pracy zwróciła mi jednak uwagę, że zwrot „Ich verbleibe mit freundlichen Grüßen” uchodzi za przestarzały i że nie trzeba już więcej pisać „z. Hd.”, wystarczy tylko godność odbiorcy listu. Czy to prawda? Czy zaszły jakieś inne zmiany, o których powinnam pamiętać, by mój następny list motywacyjny był profesjonalny i „na czasie”?

Tak, w ostatnich latach zaszło kilka zmian w standardach listów motywacyjnych, choć dalej powinny być pisane według normy DIN 5008.

W poszczególnych częściach listu trzeba pamiętać o tych zmianach i najważniejszych zasadach:

Adres nadawcy

* Także według nowych zasad ortografii, słowo Straße (ale i Grüße) pisane jest z „ß“.

* Numery telefoniczne powinny być napisane według norm DIN, tj. kierunkowy oddzielony jest od zasadniczego numeru jedną spacją. Słowo „Telefonnummer“ można skrócić do „Tel.“, ale w takim przypadku nie pisze się już dwukropka. Przykłady: Tel. 030 123456789; Mobil 0177 132456789.

* Słowo e-mail piszemy według niemieckiej ortografii jako „E-Mail“.

Miejsce i data

* Nie piszemy już słówka „den“ po przecinku. Przykład: Berlin, 16.10.2012.  Przy cyfrach należy je poprzedzić zerem.

* Datę można sformatować na kilka sposób, n.p. 16.10.2012 lub 2012-10-16. Można też rozpisać nazwę miesiąca, 16. Oktober 2012.

Adres odbiorcy

* Nie powinno się już więcej pisać „z. Hd.”, wystarczy tylko godność odbiorcy listu, osoby odpowiedzialnej za rekrutację lub działu.

* Na zawsze znikła też pusta linijka pomiędzy ulicą z numerem budynku a kodem pocztowym i miejscowością.

* Numery skrytek pocztowych pisane są w następujący sposób: numer dzielimy na dwucyfrowe bloczki z prawa do lewa.

Tytuł listu (Betreffzeile und Bezugszeile)

* Nie piszemy już słówka „Betreff“, czy też jego skrótu „Betr.“.

* Tytuł listu można jak uprzednio wyróżnić tłustym drukiem.

* Tytuł samego stanowiska najlepiej przepisać dokładnie tak jak jest w ogłoszeniu.

Poniżej tytułu listu można zamieścić informację o tym, gdzie widziało się ogłoszenie o pracę (tzw. Bezugszeile). Jeżeli w ogłoszeniu został podany jakiś numer referencyjny, dobrze właśnie tutaj o nim wspomnieć. Ułatwia się w ten sposób pracę rekruterom i HRowcom.

Przykłady:

Ihr Stellenangebot in der Berliner Zeitung vom 16.10.2012

Ihre Stellenanzeige bei stepstone.de vom 16.10.2012, Kennziffer 2012-16

Ihre Annonce vom 16.10.2012 in der FAZ

Przywitanie

* Po zwrocie powitalnym piszemy przecinek, przez co paragraf otwierający zaczyna się z małej litery, chyba że zaczyna się on rzeczownikiem lub formą grzecznościową (Sie, Ihre...)

* W przywitaniu nie wspominamy imienia, ale dobrze je zawrzeć w adresie odbiorcy.

Paragraf otwierający

* Zdanie, które przez długi czas było standardem, uchodzi dzisiaj za przestarzałe i nie powinno być więcej używane: „...hiermit bewerbe ich mich bei Ihnen um die ausgeschriebene Stelle als... in Ihrem Hause...“ Informacje te powinny znaleźć się w tytule listu i ich powtórzenie jest zbyteczne.

Paragraf zamykający

* Do lamusa odeszło tez używanie Konjunktiva w paragrafie zamykającym, np. „Ich würde mich freuen, wenn Sie mich zu einem Vorstellungsgespräch einladen würden“.

Zakończenie

* „Mit freundlichen Grüßen“ pozostaje standardowym pożegnaniem. Należy jednak pamiętać, że nie ma po nim przecinka. Alternatywnie można napisać „Freundliche Grüße“ albo „Mit freundlichem Gruss “.

Załączniki

* Na końcu listu piszemy „Anlage“ albo „Anlagen“, w zależności o tego czy do listu załączamy tylko życiorys czy kompletne dokumenty aplikacyjne.

* Ale nie wypisujemy już pojedynczych załączników.

* Słówka „Anlage“ albo „Anlagen“ nie podkreślamy i nie piszemy tłustym drukiem.

18 przykładów jak napisać list motywacyjny po niemiecku w vademecum:
http://www.8careers.eu/blog/pl/vademecum-cv-po-niemiecku.html 

Trendy w aplikacjach o pracę w Niemczech 2012

W marcu ukazał się raport Deutsche-Bildung, organizacji oferującej kredyty studenckie, z wynikami ankiety przeprowadzonej wśród ponad 50 pracowników HRu i 50 przedstawicieli firm doradztwa personalnego dotyczącej zmian zachodzących w sposobach ubiegania się o pracę w Niemczech.

Najważniejsze wyniki w skrócie:

1.   Internet odgrywa coraz większe znaczenie w rekrutacji pracowników. Największa rolę odgrywają media społecznościowe, w których ponad połowa zapytanych aktywnie szuka potencjalnych pracowników. Także połowa uczestników ankiety interesuje się specjalistycznymi publikacjami kandydatów.

2.   Pisemne referencje (Arbeitszeugnisse) ciągle odgrywają ważną rolę w procesie rekrutacji. Na znaczeniu zyskuje za to lista referencji, czyli osób, które udzielą informacji na temat aplikanta. Standardy angloamerykańskie coraz bardziej przebijają się w Niemczech.

3.   W początkowym stadium procesu rekrutacyjnego powszechne stają się rozmowy kwalifikacyjne prowadzone przez telefon. Assessment Centers stosowane są zazwyczaj przy rekrutacjach masowych z bardzo dużą ilością aplikantów. Obie formy nie eliminują rozmowy kwalifikacyjnej twarzą w twarz.

4.   Akceptacja kreatywnych form aplikacyjnych takich jak życiorys wideo, ulotki aplikacyjne czy inne interaktywne formy zależy od branży. Treść pozostaje istotniejsza niż forma.

5.   Życiorys europejski spotyka się z małą aprobatą. Jedynie jedna piąta badanych jest przychylna tej formie. 

6.   Mimo obowiązującej od 2006 roku ustawy o równym traktowaniu, tzw. das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG), pozwalającej kandydatom nie udzielać odpowiedzi na pytania dotyczące danych osobowych takich jak rasa czy pochodzenie etniczne, wiek, religii czy światopoglądu, niepełnosprawność i orientacja seksualna, niemieccy HR-owcy dalej oczekują w aplikacji zdjęcia (79%) i podania narodowości (68%). Dla około połowy badanych ważnymi informacjami pozostają płeć i stan cywilny.

7.   Dwie trzecie zapytanych jest sceptyczna wobec anonimowych aplikacji i nie sądzi, że takie zadomowią się na stałe w kulturze aplikacyjnej Niemiec.

8.   Badani HRowcy podali następujące trendy, które będą odgrywały ważną rolę w następnych pięciu latach:

• Aplikacja elektroniczna ostatecznie zastąpi aplikacjami papierową.
• Portale społecznościowe wspierające karierę zyskiwać będą na znaczeniu– Profile w serwisach społecznościowych wraz z m.in. blogami i życiorysem wideo wyprą tradycyjny życiorys.
• Procesy ubiegania się o pracę będą bardziej elastyczne (aplikowanie online).
• Procesy rekrutacyjne będą bardziej elastyczne i szybsze (rozmowa kwalifikacyjna przez skypa).
• Rynek pracownika zastąpi rynek pracodawcy (portale umożliwiające ocenę pracodawców, takie jak www.kununu.de czy www.opracodawcach.pl zyskają na znaczeniu).
• Nastąpi wzrost ukrytej rekrutacji (pracodawcy będą musieli być bardziej aktywni w identyfikacji kandydatów).
• Rynek pracy będzie coraz bardziej międzynarodowy.

Oryginalny raport w języku niemiecku można przeczytać tutaj.

Dritte Seite, czyli „trzecia strona”

Pracowałam w różnych branżach w działach sprzedaży, w telesprzedaży, w sprzedaży bezpośredniej i w obsłudze klientów kluczowych. Gdzie w niemieckim życiorysie mogę zamieścić profil zawodowy?

Cel zawodowy, profil zawodowy czy lista kwalifikacji kluczowych są w polskich życiorysach amerykańską naleciałością albo zwyczajnie przejawem ducha czasu. Przez jednych są uważane za zbędne lub mało ważne, dla innych mogą zaważyć na ocenie CV i wpłynąć na dalszy przebieg procesu rekrutacyjnego.
W Niemczech te elementy należą przede wszystkim do listu motywacyjnego. Według niektórych doradców w karierze, mogą tworzyć osobny dokument, tzw. „trzecią stronę”. Ten wariant spopularyzowała się w latach 90-tych ubiegłego stulecia, obecnie zalecany jest głównie dla trzech grup aplikantów:
* osób ubiegających się o miejsca szkoleniowe w zakładach pracy, tzw. Azubi-Stelle,
* osób na stanowiskach kierowniczych i
* osób z bardzo różnorodnym doświadczeniem zawodowym.

Trzecia strona nie jest jednak tytułowana jako trzecia strona. Jej tytuł determinuje treść na niej zawarta. Każda z trzech powyższych grup może zatytułować stronę odpowiednio do informacji, które chce uwypuklić, do celu lub profilu zawodowego czy też do listy kwalifikacji kluczowych. Oto kilka przykładowych tytułów:
* „Motivationsseite“, albo „Warum ich mich bewerbe“ czy „Meine Motivationen“, gdy chce się m.in. podkreślić cele zawodowe.
* „Tätigkeitsbilanz“ albo „Leistungsbilanz“ służące nakreśleniu profilu zawodowego i ugruntowaniu zawodowych umiejętności.
* „Qualifikations-Profil“ albo „Ich über mich” czy „Warum ich?“ by wskazać listę kwalifikacji kluczowych nawiązując do dotychczasowego doświadczenia oraz zdobytych dzięki niemu umiejętności.

Odradzałabym za to sporządzenie trzeciej stronie z tytułem „Was Sie noch über mich wissen sollten”, na której aplikant koncentruje się na wymienieniu miękkich cech charakteru, np. proaktywność, upór, ofensywność i dynamika, sumienność, dobra organizacja i koncentracja na szczegółach, szczególnie bez ich udokumentowania. Ten typ dokumentu nie podnosi walorów aplikacji, lecz wręcz przeciwnie - brzmi ogólnikowo i niewiarygodnie.

W kwestii formalnej należy pamiętać, że informacje powinny zajmować od siedmiu do piętnastu linijek a same wypowiedzi powinny być krótkie i zwięzłe. Nie może tutaj też zabraknąć podpisu aplikanta.